Uzunca bir aradan sonra DA için journal yazma fırsatı bulabildim. Üniversite dolayısıyla DA hesabımın yanısıra hayatımda pek çok şeyi ihmal etme durumunda kaldım. Gene de yaşayamasam da nefes alıyorum. Bu iyi bir şey sanırım.
Bu satırları yazarken yarınki sınavımı düşünüyorum, bir de eski zamanları... Tabii ki lise kadar zor değil ama gene de tam uzun bir tatile ihtiyacım varken derslere başlamak insana ağır geliyor. Rahat olalım dedik, hazırlık okuyalım dedik gene de rahat edemedik. Pişman mıyım bilmiyorum hala ama yapacak bir şey yok. Öte yandan hayatıma güzel şeyler de getirdi burası, lakin şu an dersleri düşünmekten iyi yanları açığa çıkartamıyorum.

Fotoğraf bana küstü müdür nedir anlamadım, ona da vakit ayıramıyorum pek.

Özlediğim pek çok şey varmış bu arada benim. Pek çok kişi.
Bu journal'ı beni benim gibi özleyen insanlara adıyorum desem çok mu ayı ederim?